ZADANIA

Celem kursu jest zdobycie szerokiej wiedzy i umiejętności praktycznych niezbędnych do samodzielnego nauczania jazdy na nartach.

KOMPETENCJE I UPRAWNIENIA

1. Kompetencje do samodzielnego szkolenia z ograniczeniami wynikającymi z konieczności okresowej weryfikacji.
2. Prawo do otrzymania legitymacji instruktora międzynarodowego – amatora (IVSI).
3. Możliwość ubiegania się o stopień Instruktora Zawodowego PZN.
4. Prawo startu w Mistrzostwach Polski Instruktorów PZN.
5. Prawo do okresowych doszkoleń (unifikacji).

WAŻNOŚĆ STOPNIA

Stopień Instruktora PZN jest dożywotni. Podlega okresowej weryfikacji.

AKTUALIZACJA PRZESZKOLENIA I ODNOWIENIE UPRAWNIEŃ

Podlega weryfikacji na Unifikacji Instruktorów w okresach nie dłuższych niż 3 lata. Wymagany termin przystąpienia do przeszkolenia określany jest w oparciu o zasady ogólne.

KURS

P r a w o organizowania i prowadzenia zajęć:

Organizacja szkolenia: Stowarzyszenie Instruktorów i Trenerów PZN (SITN PZN).
Prowadzenie zajęć: Instruktorzy Wykładowcy oraz Asystenci.

Dokumentacja wstępna:

Dokumentację przygotowuje Biuro SITN.

Kryterium kwalifikacyjne:

1. Ukończone 18 lat.
2. Ukończona szkoła średnia.
3. Posiadanie stopnia Instruktora SITN.
4. Odbycie minimum 7-dniowego stażu odbywanego w LSN. Staże powinny odbywać się pod nadzorem kierownika wyszkolenia szkoły, ale też przy jego pomocy i doradztwie. Praktyka musi być potwierdzona przez kierownika LSN wpisem do Indeksu szkoleń i praktyk w sportach śnieżnych.

Sposób organizacji kursu:
Centralny Kurs Instruktorski odbywa się w trzech częściach realizowanych w ustalonej kolejności:teoretycznej, techniczno-sportowej i metodycznej. Zaliczenie poprzedzającej części warunkuje możliwość przystąpienia do kolejnej. Okres przerwy między obiema drugą a trzecią częścią kursu nie może być większy niż rok, tzn. do części metodycznej można przystąpić po zaliczeniu części techniczno-sportowej najpóźniej w następnym sezonie.

CZĘŚĆ TEORETYCZNA

Kurs realizowany zdalnie w wymiarze 52 godzin lekcyjnych.

Zaliczenie kursu:

Na podstawie udziału w zajęciach online potwierdzonego uzyskaniem pozytywnego wyniku

ze wszystkich testów sprawdzających wiedzę, realizowanych po każdym bloku tematycznym.

Absolwenci studiów co najmniej I stopnia kierunku wychowanie fizyczne lub kierunku sport

mogą ubiegać się o zaliczenie tej części szkolenia na podstawie kserokopii dyplomu ukończenia

studiów.

TREŚCI KURSU (OPRACOWANIE IW KATARZYNA GÓRSKA ):

WPROWADZENIE (2 godz.)

– Historia, struktura i zadania SITN. Nowe wyzwania

PSYCHOLOGIA/PEDAGOGIKA/SOC J O LOGIA (8 GODZ. )

– Wizerunek instruktora. Interakcja uczeń-instruktor, instruktor-uczeń, budowanie pozytywnych

relacji. Konflikty i sposoby ich rozwiązywania. Style prowadzenia zajęć i kierowania

zespołami ludzi.

– Wybrane teorie psychologiczne w pracy dydaktycznej, koncepcje pracy „nad ciałem”.

– Teoretyczne podstawy komunikacji społecznej. Przeszkody w skutecznym komunikowaniu

się (bariery w komunikowaniu i ich przezwyciężanie). Andragogika.

– Społeczne uwarunkowania aktywności fizycznej – wymiar amatorski i profesjonalny. Pojęcie

sportu i jego funkcje. Sport jako zjawisko kultury masowej. Sport a styl życia. Widownia

sportowa – czynniki sprzyjające i bariery.

ANATOMIA FUNKCJONALNA (8 GODZ. )
– Układ kostno-stawowy (budowa, funkcje). Specyfika ruchów w stawach.
– Układ mięśniowy (budowa i funkcje). Grupy mięśniowe zaangażowane podczas jazdy na
nartach.
– Układ oddechowo-krążeniowy, jego funkcje w odniesieniu do wysiłku w narciarstwie alpejskim.
– Neurologiczne podstawy uczenia się ruchów. Znaczenia równowagi, czucia głębokiego
i kontroli wzroku.
– Ogólne działanie układu termoregulacji.
– Najczęstsze kontuzje narciarskie.
FIZJOLOGIA WYSIŁKU (6 GODZ. )
– Źródła energii dla mięśni. Opóźniona bolesność mięśniowa.
– Przyjmowanie płynów i żywienie podczas wysiłku narciarskiego.
– Wysiłek fizyczny w niskich temperaturach otoczenia.
– Zintegrowana odpowiedź ustroju na niedotlenienie wysokościowe.
– Aspekty zmęczenia obwodowego i ośrodkowego. Przetrenowanie.
– Cele rozgrzewki i przerw wypoczynkowych.
– Odnowa biologiczna oraz regeneracja po wysiłku narciarskim.
BIOMECHANIKA (5 GODZ. )
– Kinematyka:
• anatomiczny opis ruchu,
• wielkości opisujące ruch prostoliniowy,
• wielkości opisujące ruch obrotowy,
• związek wielkości liniowych z kątowymi,
• ruch jednostajnie przyspieszony.
– Dynamika ruchu postępowego:
• siły,
• zasady dynamiki,
• ruch prostoliniowy,
• pęd ciała i popęd siły,
• zasada zachowania pędu,
• grawitacja, ciężar i rzut pionowy,
• tarcie.
– Dynamika ruchu obrotowego:

• moment siły,
• zasada dynamiki ruchu obrotowego,
• moment bezwładności i zasada zachowania momentu pędu,
• środek ciężkości i środek masy,
• równowaga i stabilność ciał,
• dźwignie,
• siła dośrodkowa i przyspieszenie dośrodkowe,
– Praca, moc i zasada zachowania energii.
– Filmowa analiza ruchu.
PODSTAWY PRZYGOTOWANIA FIZYCZNEGO NARCIARZY ALPEJSKICH (5 godz.)
– Charakterystyka dyscypliny.
– Zdolności motoryczne warunkujące skuteczną jazdę na nartach.
– Metody oceny sprawności fizycznej.
– Podstawy kształtowania sprawności fizycznej u narciarzy alpejskich.
– Wpływ kompensacji ruchowych na technikę narciarską.

BEZPIECZEŃSTWO I PIERWSZA POMOC (4 GODZ. )
– Zasady i praktyczne zastosowanie DEKALOGU FIS,
– Ustawa o bezpieczeństwie w górach i na zorganizowanych terenach narciarskich (część dotycząca
obowiązków narciarza i gestora wyciągu).
– Zasady bezpiecznego korzystania z urządzeń wyciągowych i tras narciarskich:
• urządzenia wyciągowe
• trasy narciarskie
• pólka ćwiczebne i snowparki
• szlaki narciarskie

– Pierwsza pomoc:
• stłuczenia, zranienia
• złamania, zwichnięcia
• tamowanie krwotoków
• zachorowania
• utrata przytomności
• NZK

ASPEKTY PRAWNE PRACY INSTRUKTORA (4 GODZ. )
– Status prawny instruktora narciarstwa zjazdowego – zagadnienia prawne związane z prowadzeniem
działalności szkoleniowej w zakresie nauczania narciarstwa ze szczególnym
uwzględnieniem dzieci i młodzieży. Formy stosunków prawnych z uczniem i ewentualnym
pracodawcą.
– Czynności formalne i nieformalne, które należy wykonać, aby rozpocząć działalność instruktorską
w terenie prowadzenia zajęć z uwzględnieniem krajów europejskich

– Przepisy i zwyczaje regulujące zasady aktywności narciarskiej na terenach zorganizowanych
i prawnie chronionych (rodzaje ochrony prawnej obszarów przyrodniczych i dozwolone
aktywności narciarskie na ich terenie).
– Zasady organizacji imprez na śniegu z uwzględnieniem obowiązujących wymagań i regulacji
prawnych (np. podmioty, które należy powiadomić o planowanym przedsięwzięciu).
– Aspekty prawne udzielania pierwszej pomocy na obszarach górskich.
– Ubezpieczenia: EKUZ, NNW i odpowiedzialności cywilnej. Rodzaje odpowiedzialności instruktora.
Kiedy nie działa ubezpieczenie.
ORGANIZACJA ZAWODÓW SPORTOWYCH I REKREACYJNYCH (4 GODZ. )
– Rodzaje i funkcje imprez sportowo-rekreacyjnych. Zadania organizatora. Elementy programu
imprezy.
– Tworzenie regulaminu imprezy. Zasady bezpiecznego udziału w zawodach amatorskich
i imprezach na śniegu.
– Rola marketingu w działalności sportowej. Sposoby sponsorowania przedsięwzięć sportowo-
rekreacyjnych.
– Zasady współpracy z otoczeniem (np. uczestnikami, rodzicami/opiekunami i sposoby radzenia
sobie z trudnymi sytuacjami.
– Zasady bezpiecznego użytkowania stoku podczas zawodów narciarskich. Zasady bezpiecznego
ustawiania trasy slalomów oraz strefy startu i mety.
METODYKA NAUCZANIA NARCIARSTWA (6 GODZ. )
– Charakterystyka procesu uczenia się.
– Czynniki determinujące szybkość i jakość uczenia się.
– Etapy kształtowania nawyku ruchowego.
– Dydaktyczne zasady nauczania.
– Metody, formy i środki nauczania czynności ruchowych.
– Zasady budowy jednostki lekcyjnej i krzywa natężenia wysiłku.
– Zasady udzielania informacji zwrotnej

EWOLUCJA TECHNIK NARCIARSKICH W UJĘCIU HISTORYCZNYM (2 GODZ. )

1.Techniki końca XIX wieku:

-Skandynawia: Telemark, Christiania, Sondre Norheim,
-Alpy: łuk alpejski, Mathias Zdarsky.

2.Techniki początku XX wieku: łączenie kątowego i równoległego prowadzenia nart w skręcie.

3.Technika rozmachowo-wychyleniowa (Toni Seelos 1936).

4. Techniki kontrrotacyjne (wedeln – Stefan Kruckenhauser, biodrówka -Stein Eriksen, technika wewnątrz-ramienna – Toni Sailer).

5. Techniki rotacyjne (leger – Jean Claude Killy).

6. Zmiany w technice wywołane nowymi możliwościami sprzętowymi.

7. Techniki kroczące (przesiadka – Ingemar Stenmark).

8. Techniki cięte (Alberto Tomba).

9. Techniki curvingowe (Mario Reiter, 2005).

10. Techniki ślizgowo-cięte (Ted Ligety, 2015).

11. Wpływ alpejskich technik na kształt polskiego programu nauczania narciarstwa.

12. Kongresy INTERSKI – próby unifikacji techniki narciarskiej.

13. Główne czynniki determinujące rozwój techniki jazdy na nartach.

NARCIARSTWO ALPEJSKIE OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI (2 godz.)

– historia narciarstwa alpejskiego osób niepełnosprawnych (ON),
– ruch paraolimpijski i jego pryncypia: wartości paraolimpijskie. organizacje sportowe działające na rzecz sportu ON,
– konkurencje i zasady współzawodnictwa osób niepełnosprawnych (przepisy, zawody, klasyfikacja),
– sprzęt wspomagający nauczanie narciarstwa osoby niepełnosprawnej,
– korzyści dla instruktora i szanse dla ucznia – efekty pracy z osobą niepełnosprawną.

CZĘŚĆ TECHNICZNO-SPORTOWA

7 dni na śniegu

Program:

TEORIA

• – Analiza techniki – 4 godz.
• – NRS (część zjazdowa i klasyczna) – 2 godz.
• – Seminarium z kursu PI (reguły FIS, sprzęt i ekwipunek, przygotowanie nart do jazdy) – 3 godz.

PRAKTYKA
7 dni szkolenia × 6 godzin (w tym egzaminy sprawnościowe)

• – Doskonalenie jazdy szkolnej,
• – Treningi jazdy sportowej (SL i GS).

Przeprowadzenie treningów i sprawdzianów z jazdy sportowej, oraz wyliczanie punktów egzaminacyjnych odbywa się zgodnie z zasadami ogólnymi.

Egzamin:

Egzamin z jazdy technicznej przeprowadzają zewnętrzni egzaminatorzy wyznaczeni przez Komisję Egzaminacyjną.
Sprawdziany z jazdy sportowej i teorii przeprowadza kadra kursu. Na zaliczenie części techniczno-sportowej składają się trzy elementy, z których (aby przystąpić do części metodycznej CKI) należy w każdym osiągnąć minimum tj. średnio 7 pkt. Są to:

• – Teoria,
• – Jazda techniczna,
• – Sprawdzian sportowy (SL i GS).

TEORIA
Egzamin pisemny i ustny (ocena od 1 do 10 pkt., suma min. 21 pkt)

• – Analiza techniki – zagadnienia ogólne (pisemny),
• – NRS – pełny zakres (pisemny),
• – Analiza techniki – szczegółowa (ustny)

Jazda techniczna
Ocena za każdą ewolucję od 1 do 10 pkt., suma min 35 pkt.

• – Łuki płużne / skręt z pługu,
• – Skręt równoległy ślizgowy,
• – Skręt równoległy NW,
• – Śmig / skręt równoległy krótki,
• – Skręt równoległy długi / jazda terenowa.

Sprawdzian sportowy
Wynikiem jest suma pkt. z dwóch konkurencji (SL i GS) obliczana wg. zasad ogólnych. Minimalna ilość pkt. to 14. W wypadku uzyskania wyniku 12 lub 13 pkt., dopuszcza się możliwość zaliczenia sprawdzianu sportowego, poprzez nadrobienie brakujących punktów w jeździe technicznej, w stosunku 1:2 (jeden brakujący pkt. w sporcie należy nadrobić dwoma w jeździe technicznej), tj.: 13 pkt. sport i min. 37 pkt. technika; 12 pkt. sport i 39 pkt. technika. Wynik poniżej 12 pkt. skutkuje niezaliczeniem sprawdzianu. Uwaga! Dla osób posiadających 45 lat i więcej (liczone rocznikowo) minimalna liczba punktów (SL+GS) wynosi 12. Analogicznie do powyżej opisanej zasady istnieje możliwość nadrobienia brakujących punktów z jazdy sportowej w jeździe technicznej.

EGZAMIN POPRAWKOWY

Możliwy jest jedynie w przypadku niezaliczenia jednej z trzech części kursu. Jej poprawka odbywać się może na kolejnych częściach techniczno-sportowych CKI. Poprawka z jazdy technicznej lub teorii może się odbyć również w innym terminie wyznaczonym przez Prezesa SITN PZN w porozumieniu z Wiceprezesem ds. szkolenia. Zaległą część egzaminu należy zaliczyć najpóźniej do końca następnego sezonu zimowego.

DOKUMENTACJA KOŃCOWA :
Do Biura SITN dostarczyć:
• KARTĘ EGZAMINACYJNĄ,
• opinię o Asystentach odbywających staż.

CZĘŚĆ METODYCZNA

8 dni na śniegu

Program:

TEORIA

• – Metodyka – 4 godz.
• – Planowanie szkolenia narciarskiego – 2 godz.
• – Kompetencje instruktora narciarstwa – 4 godz.

– tematyka uzupełniająca obejmująca aktualne zagadnienia związane z nauczaniem narciarstwa

PRAKTYKA :
7 dni szkolenia × 6 godzin zajęć z metodyki nauczania narciarstwa

Egzamin:

Egzamin składa się z części teoretycznej i praktycznej.

EGZAMIN TEORETYCZNY OBEJMUJE:
1. Egzamin pisemny weryfikujący wiedzę z zakresu:
– Planowanie szkolenia narciarskiego i metodyki ogólnej,
– Kompetencji instruktora narciarstwa.

Każdy blok tematyczny jest punktowany w skali od 1 do 10. Aby zaliczyć tę część egzaminu
należy uzyskać minimum 14 pkt.
2. Egzamin ustny weryfikuje wiedzę z zakresu szczegółowej metodyki nauczania narciarstwa.
Wynik wyrażony jest w puntach od 1 do 10. Aby zaliczyć tę część egzaminu należy uzyskać
min. 7 pkt.
Obie części egzaminu teoretycznego przeprowadzone są w ostatnich dniach trwania kursu.

EGZAMIN PRAKTYCZNY:

Egzamin praktyczny odbywa się w trakcie trwania całego kursu. Ocenie podlegają następujące
elementy:

1. Przygotowanie i prowadzenie rozgrzewki narciarskiej oraz części głównej lekcji narciarskiej na podstawie opracowanego wcześniej konspektu.
2. Sposób komunikacji, zaangażowanie i kreatywność.

Wymienione elementy podlegają osobnej ocenie wyrażonej w puntach od 1 do 10. Aby uzyskać
zaliczenie części praktycznej egzaminu należy uzyskać min. 7 pkt w każdym z tych trzech
obszarów.
Aby zakończyć kurs z wynikiem pozytywnym należy zaliczyć wszystkie składowe egzaminu
teoretycznego i praktycznego

EGZAMIN POPRAWKOWY

Przy zaliczonej części praktycznej egzaminu dopuszcza się możliwość poprawy niezaliczonej
części teoretycznej (pisemnej lub ustnej) w wyznaczonym przez kadrę kursu terminie do
3 miesięcy po zakończeniu kursu.
Nie przewiduje się dodatkowego egzaminu poprawkowego z części praktycznej. Uzyskanie
mniej niż 7pkt, skutkuje koniecznością powtórzenia całej części metodycznej CKI
najpóźniej w dwóch następnych sezonach zimowych. Przekroczenie tego terminu skutkuje
koniecznością powtórzenia CKI począwszy od części techniczno-sportowej.

DOKUMENTACJA KOŃCOWA :
Do Biura SITN dostarczyć:
• KARTĘ EGZAMINACYJNĄ,
• opinię o Asystentach odbywających staż.

Aktualizacja na sezon 2022 /2023 Kraków, 22.10.2022 r. Wytyczne Szkolenia str.42

Uwaga:
W sezonie 2010/2011 odbył się po raz ostatni kurs teoretyczny na państwowy stopień instruktora rekreacji (IRR). Od sezonu 2011/2012 rozpoczęto szkolenie na państwowy stopień instruktora sportu w rozumieniu „Ustawy o sporcie” z roku 2010. Organizowaliśmy kursy teoretyczne w tym zakresie na podstawie zgody wydanej przez Ministerstwo. UWAGA: wg wyjaśnień Ministerstwa Sportu stopień instruktora sportu uzyskany przed wejściem w życie Ustawy o sporcie z roku 2010 nie odpowiada wymogom szkoleniowo-programowym w rozumieniu ustawy z 2010 roku.

Po deregulacji zawodu instruktora (23.08.2013 r.) organizujemy kurs teoretyczny na stopień instruktora sportu (porozumienie PZN – SITN PZN – AWF). Zakończenie tej organizacji kursu teoretycznego nastąpiło w sezonie 2019/2020.

Od sezonu 2021/2022 Kurs Instruktora PZN odbywa się w 3 częściach.